Duyuruyu Kapat
Google Gözat
Facebook Gözat
Twitter Gözat

Marlin Balıkları ve Av Teknikleri

Konu, 'Deniz Canlıları ve Balık Çeşitlerine Genel Bakış' kısmında Arif tarafından paylaşıldı.

  1. Arif

    Arif Aktif Üye

    Yaş:
    47
    Kayıt:
    29 Nisan 2010
    Mesajlar:
    417
    Beğeniler:
    115
    Şehir:
    İzmir
    [​IMG]


    [​IMG]


    [​IMG]


    [​IMG]



    MARLİN BALIKLARI

    Perciformes Istiophoridae

    Makaira nigricans




    Istiophoridae familyasından olan marlinler, Atlantik ve Pasifik Okyanuslarında yaşayan en iri, en güçlü ve en süratli balıklardandır. Siyah marlin (Makaira indica), çizgili marlin(Tetpopturus audax) mavi marlin (Makaira nigricans) ve beyaz marlin (Tarapturus albidus) olarak tanımlanan türleri vardır.

    Gövdelerinin uzun ve yassıca oluşu, üst çenelerinin kılıç biçiminde uzamış bulunması, kuyruk yüzgeçlerinin çatal biçimini alması bu türlerin gövde yapıları itibariyle bazı ortak özelliklerini ortaya koyar. Okyanusların ılıman ve açık sularında yaşayan marlinlerin türlerini teker teker inceleyecek olursak;

    Mavi Marlin (Makaira nigricans)

    Atlantik ve Pasifik Okyanusu’nun ılıman sularında (20°-3l°C), Hint Okyanusu’nda, Seylan ve Moritius civarında, Afrika’nın doğu kıyısında ve Meksika Körfezi’nin kuzeyinde bulunurlar. Akdeniz’de nadiren görülürler.

    Mavi marlin, İstiophoridae familyasının en iri türlerinden biridir. Diğer marlinler gibi uzun ince karın yüzgeçlerine sahip olan bu balıkların göğüs yüzgeçleri sert olmayıp gövdesinin iki yanına iyice yapışabilirler. Sırt yüzgecinin başlangıcı yüksek ve sivri, uzantısı daha kısa olup, ikinci küçük bir sırt yüzgeci bunu takip eder. Anüs yüzgeci ise iki tanedir; bunlardan birincisi oldukça iri ve sivri uçludur. Güçlü ve çatal biçimindeki kuyruk yüzgecinin sapının iki yanında birer çift karma bulunur. Ergenliğe ulaşmamış balıklar bu karakteristiklerin hepsini taşımamalarına rağmen yanal çizgileri oldukça belirgindir. Erginlerde ise diken biçimindeki pullar temizlendiği takdirde yanal çizgi ortaya çıkar.

    Mavi marlinlerin sırtı kobalt mavisi, yanları ise pek belirgin olmayan açık mavi veya açık mor dar çizgilerle kaplıdır. Karnı gümüşümsü beyazdır. Balık öldükten sonra yanlarındaki çizgiler de kaybolur. Mavi marlinin kılıç biçiminde uzanmış üst çenesinin kesiti oval biçimdedir. Kafa yüksek, karın ise anüs yüzgecinin hemen önündedir. Göç eden balıklar arasında sayılan mavi marlinler sübye, kalamar ve kendileri gibi pelajik balıklar olan uskumru ve küçük ton balıklanyla beslenirler. Çok güçlü ve saldırgan olan bu balıklar uzun süre derin sularda havaya doğru fırlayıp tekrar suya dalarlar.

    Mavi marlin avı, hareket halindeki büyük motorlu teknelerden makineli kamışla ve kaşık, yapay yemler, canlı veya cansız torik, uskumru, kefal gibi yemlerle yapılır. Ağırlıkları 750 kg. ‘a kadar ulaşan ve boylan 4.5 m. olan en iri mavi marlinler dişidir. Erkeklerin ise en irileri 105 kg. civarındadır.

    Pasifik’te yaşayan mavi marlinler Atlantik’tekilere oranla daha iridir. Uzakdoğu’da ve özellikle Japonya’da eti çok makbul olan bu balıkların “saşimi” diye adlandırılan yemeği ve balık sosisi yapılır.

    Siyah Marlin (Makaira indica)

    Hint ve Pasifik Okyanuslarının tropik bölgelerinde, adalar ve sahillere yakın sularda (24°-30°C) bulunurlar.

    Siyah marlinlerin diğer marlin türlerinden yapı itibarıyla ayrıldıkları en önemli noktalardan biri, göğüs yüzgeçlerinin sert olması ve gövdelerinin iki yanına yapışamamasıdır. Ayrıca balık ne büyüklükte olursa olsun, karın yüzgeçleri 30 cm.’i geçmez. Erginlerde pek belirgin olmayan yanal çizgi, genç balıkların iki yanlarında çift sıra halinde dizilmiş gözenekler şeklinde belirginleşmiştir. Siyah marlinlerin birinci sırt yüzgeci ve anüs yüzgeci diğer türlere oranla daha alçak ve kısa, gövdeleri ise daha yassıdır. Diğer türlerde de olduğu gibi siyah marlinlerin de diken gibi, birbirinin üstüne binmiş pulları vardır. Ortalama boyları 3.5 m. olan siyah marlinlerin 500 kg.’ a ulaşanları çoğunlukla dişileridir. 220 kg.’a varan erkeklerine nadiren rastlanır.

    Siyah marlinin sırtı mavimsi olup, yanal çizginin altından itibaren yanları ve karnı gümüşümsü beyazdır.

    Pelajik olan bu balıklar küçük sürüler halinde dolaşırlar, yaz ve sonbahar aylarında yumurta dökerler. Mürekkep balığı ve kendileri gibi pelajik balıklarla beslenirler.

    Açık deniz balıkçılığında cüssesi, gücü ve sürati açısından amatör balıkçının rüyalarına giren ayların başında gelirler. Avcılığı diğer türlerde olduğu gibi hareket halindeki motorlu teknelerden makineli kamışla yapay, canlı veya cansız yemlerle yapılır.

    Beyaz ve lezzetli bir ete sahip olan bu balıkların ticari değeri yüksektir.

    Çizgili Marlin (Tetrapturus audax)

    Hint ve Pasifik Okyanuslarının ılıman sularında (16°-30°C) yaşayan çizgili marlinlerin diğer türlerden yapı itibarıyla en önemli farkı, birinci sırt yüzgecinin çok yüksek ve sivri oluşudur. Bu, balığın yan yüksekliği Göğüs yüzgeçleri yumuşak olduğu için balığın her iki yanına yapışır. Simetrik ve geniş, çatal biçimindeki kuyruk yüzgeci ve sapında iki çift karma, düz ve belirgin bir yanal çizgi, yandan çok basık bir gövde, birinci anüs yüzgecinin önünde bulunan karın, küçük dikenimsi pullar, yuvarlak ve kılıcı andırırcasına uzayan bir üst çene beyaz marlinin başlıca karakteristikleridir.

    Beyaz marlinler diğer marlin türlerine oranla daha fazla yeşile çalan bir renge sahiptirler. Sırtı mavimsi yeşil olup, yanal çizgiye kadar olan bölüm gümüşi beyazdır. Gövdesinin yanından aşağı doğru uzayan mavimsi ve mor renklerde bant halinde çizgiler taşır. Bu çizgiler balığın yemlenmesi ve sudan dışarı fırlaması halinde daha da belirginleşir. Bazı beyaz marlinlerin sırt ve anüs yüzgeçlerinde siyahımsı ve morumsu noktalar görülür.

    Balık öldükten sonra sırt rengi yeşilden koyu maviye veya siyaha dönüşür. Her iki yanındaki bant halindeki çizgiler kaybolur.

    Beyaz marlinler pelajik ve göç eden balıklardır. Hamsi, sardalya, kalamar, sübye ve yaşadıkları bölgede buldukları küçük balıklara rağmen yem bulmak için zaman zaman 8 kulacı bulan sulara girer ve kıyıya çok yaklaşırlar.

    Avcılığı motorlu tekneden makineli kamışla canlı, cansız balıklarla, tüylü iğnelerle, kaşıkla veya balık, sübye biçimindeki yapay yemlerle yapılır. Beyaz marlin aında canlı yem olarak genellikle sardalya, kefal, kalamar ve uskumru kullanılır. Diğer marlin türlerine oranla daha küçük bir balık olduğu için av sırasında daha ince takımlar tercih edilir.
    Azami ağırlıkları 75 kg. olan bu balıkların ortalama ağırlıkları 50 kg. ‘dır.

    Eti lezzetli olup, fümesi yapılır.
     
  2. Sponsorlu Bağlantılar
  3. 35fish

    35fish Aktif Üye

    Yaş:
    42
    Kayıt:
    26 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    105
    Beğeniler:
    1
    Çok av videolarını izledim.Yakalamak istediğim balıkların en üst sıralarında..
     
  4. mctymn

    mctymn Aktif Üye

    Yaş:
    50
    Kayıt:
    18 Eylül 2010
    Mesajlar:
    374
    Beğeniler:
    188
    Şehir:
    İstanbul
    Paylaşım için teşekkürler...