Duyuruyu Kapat
Google Gözat
Facebook Gözat
Twitter Gözat

SON ANA KADAR UMUT!!!!

Konu, 'Genel Konular' kısmında ahmet1833 tarafından paylaşıldı.

  1. ahmet1833

    ahmet1833 Aktif Üye

    Yaş:
    47
    Kayıt:
    12 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    146
    Beğeniler:
    1
    SON ANA KADAR UMUT..
    Küçük istavrit yiyecek bir şey sanıp hızla atıldı çaparıya. Önce müthiş bir acı ...duydu dudağında. Gümbür gümbür oldu yüreği. Sonra hızla çekildi yukarıya. Aslında hep merak etmişti denizlerin üstünü. Neye benzerdi acep, gökyüzü. Bir yanda büyük bir merak bir yanda ölüm korkusu. "Dudağı yarıklar " denir, şanslıdır onlar. Hani görüp de gökyüzünü, insanı; oltadan son anda kurtulanlar.

    Ne çare, balıkçının parmakları hoyratça kavradı onu. Küçük istavrit anladı, yolun sonu. Koca denizlere sığmazdı yüreği. Oysa şimdi yüzerken küçücük yeşil leğende cansız uzanıvermiş dostlarına değiyordu minik yüzgeç. İnsanlar gelip geçtiler önünden. Bir kedi yalanarak baktı gözünün içine.Yavaşça karardı dünya. Başı da dönüyordu. Son bir kez düşündü derin maviyi. Beyaz mercanı, bir de yeşil yosunu.

    İşte tam o anda eğilip aldım onu .Yürüdüm deniz kenarına. Bir öpücük kondurdum başına. İki damla gözyaşından ibaret. Sade bir törenle saldım denizin sularına. Bir an öylece bakakaldı. Sonra sevinçle dibe daldı. Gitti, tüm kederimi söküp atarak. Teşekkürü de ihmal etmemişti. Birkaç değerli pulunu avuçlarıma bırakarak .

    Balıkçı ve kedi şaşkın baktılar yüzüme. Sorar gibiydiler, "neden yaptın bunu, niye"


    "Bir gün" dedim "bulursam kendimi. Yeşil leğendeki küçük istavrit kadar çaresiz , Son ana kadar hep bir umudum olsun diye."


    Üstün Dökmen ile küçük şeyler..
     
  2. Sponsorlu Bağlantılar
  3. Şemsipaşalı

    Şemsipaşalı Aktif Üye

    Yaş:
    38
    Kayıt:
    3 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    442
    Beğeniler:
    29
    Şehir:
    İSTANBUL
    Tamam artık istavrit de yiyemem ben bu şirden sonra :(
     
  4. mrtsezal

    mrtsezal Aktif Üye

    Yaş:
    40
    Kayıt:
    9 Kasım 2010
    Mesajlar:
    634
    Beğeniler:
    52
    Şehir:
    istanbul
    ahmet bey gerçekten çok güzel bir yazıı,çok hoşuma gitti,keşke bütün dostlarımız bu şekılde düşünebilse, sanki bir film seneryosu gibi okudum,
    yazanın yüreğine sağlık........
     
    Son düzenleme yönetici tarafından yapıldı: 16 Eylül 2011