Merhabalar
En son ne zaman levrek yakalayabildiğimi hatırlamaya çalıştım ama başaramadım… 🙁
Sanırım en az 2 yıl olmuştur. 🙁
Bu süre içinde çeşitli şekillerde bu güzel balığın peşine düşmeye çalışsam da evde yaptığım hesaplar çarşıya uymadı. Çoğu zaman olta bile atamadan döndüm, bazen de levrek bulamayıp Ege lüferleriyle avundum. Peşinden binlerce km yol yaptığımız bu balık benim gibi hemen hepimizin hayallerini süslemeye devam ediyor. Kimimiz hedeflerine kolayca ulaşabilirken kimimize ya bin bir zorlukla geliyor ya da “bir dahaki sefere” dedirterek avı sonlandırıyor.
Bir zamanlar Çanakkale’de yaşamaya ramak kalmıştı ama olmadı. Orada kurduğumuz düzen bir tür yazlığa dönüştü. Bu yaz da toplanıp geldik Çanakkale’deki evimize. Daha yoldayken kurduğum balık peşine gitme planları gerçekleşemedi bir türlü. Aslında 2 defa akşam suyu denemesi yaptım ama hüsranla sonuçlandı.
Son zamanların favori rüzgarı Poyraz ısrarla ve kuvvetlice esmeye devam ederken bir gece 02:00 sularında evden usulca ayrılıverdim kimseye hissettirmeden. Yaklaşık 30-35 dk sonra avlağıma vardım ve takımları hazırlamaya başladım. Aksilik bu ya kafa lambamı bulamadım. 🙁 Önce far ışığında hazırladım malzemelerimi ve sonra da telefonumun ışığıyla buldum zifiri karanlık gecede yolumu..
Önce beyaz bir sahteyle denedim şansımı yaklaşık yarım saat kadar ama ottan başka bir şey rast gelmedi. Her atıştan sonra karanlığa alışmış gözlerim ve el yordamıyla temizledim otları.
Beyazın peşinden IMA Sasuke Reppa 105 kodlu sahteyi takıp devam ettim atışlara ama ondan da sonuç alamadım. Saat 04.00 e yaklaşırken yine yeni aldığım Daiwa Z serisi 14 cm ve 26,5 gr lık sahteyi taktım el yordamıyla. Ben genelde kolay takılıp çıkarılabilen klipsler kullanıyorum. Kilitlemeli klipslerle sorun yaşıyorum hep.
At çek, at çek derken sahtem nerdeyse üzerinde durduğum kayanın dibine gelmişken bindi balık oltama.. Balık zaten ayağımın dibinde vurduğu için hemen tasmalayıp bir iki tur sardım ve balığı kaldırıverdim oltamla. O anda sanırım otomatik reflekse geçtim. Ne de olsa en az iki sene olmuştu levrekle kucaklaşmayalı. Takımlarıma güveniyordum ama yaptığım şey doğru değildi yine de.. Neyse ki balığı sorun yaşamadan alabilmiştim karaya.
Sahteyi çıkarmaya girişmeden önce balığı “fish grip” ile sağlama aldım. Telefonu çıkarıp ışığını yaktım ve penseyle çıkardım sahtenin iğnelerini.
Balığı yere bırakıp at çeke devam ettim ama yerde ara sıra zıplayan balığın başına bir şey gelmesin diye arabaya götürmeye karar verdim. Kamışı kayaya dayayıp balığı yıkayıp kumlarından arındırarak arabaya götürüp bıraktım.
Geri dönüp birkaç atış yaptıktan sonra aklıma misinayı kontrol etmek geldi. İyi ki de gelmiş.. Bir iki çekelerken klipsin 3-5 cm üzerinden kopuverdi misina.. Ya o arada atıp çekerken başka bir balık binmiş olsaydı oltama.. Hem balığa, hem sahteye veda edip dövünmek kalacaktı geriye..
İp misinama leader bağlarken biraz uzun tutmuştum. Bu sayede 25-30 cm kadarını düşünmeden kesip yeniden bağlayarak çalışmaya devam ettim. Hava aydınlanırken başkaları da gelmeye başladı avlağa. Ben de yerimi değiştirip farklı yerlerden atmaya başladım ama ne onlara ne de bana rast gelen olmadı. Güneş iyice doğmuşken son koz olarak Daiwa Shore Line Shiner 14,5 cm ve 19,5 gr lık chartreuse modelini takarak at çeke devam ettim. Henüz birkaç atış yapmıştım ki birden bir saldırı oldu sahteme ve iğnelere takıldı minik bir ispendekcik.. 🙂 Hemen kıyıya alıp nazikçe çıkardım iğneleri ve salıverdim yavrucağı geldiği yere..
Yaklaşık 30 dk kadar daha devam etsem de başka balık gelmedi ne bana ne de diğer avcılara.
Aracıma döndüğümde saat 07.30 du.
Balığı tarttım ve bir selfie çekerek birkaç günaydın mesajı göndererek eve döndüm.
Balık aynı akşam fırın ızgarasında pişirilip bir çift dostla birlikte tüketildi.
Balık 44 cm ve 940 gr geldi.
Herkese rast gelsin..
Kamış: Shimano Basterra 2,70
Makina: Shimano Aernos xt5000
İp Misina: Berkley Whiplash 0,20
Leader: AwaShima FluoroX 0,22
Sahte: Daiwa Shore Line Shiner Z140F Real Mawiashi
