Tebrikler sevgili İshak,
Anlatımın harika, bire bir yaşadım o anları..
Hatta bana sahteme ilk teşrif eden levreğimi ve o ilk heyecanla onu nasıl kaçırdığımı hatırlattı..
Balığın takibi gibi güzellikleriyle at çek avcılığı yemliye göre çok daha heyacanlı değil mi?
Her zaman rast gelsin
Sevgili dostum, biliyorsun ben şimdiye kadar hep nasibimi yemli takım ile aradım durdum.Çok şükür buldum da.Ve nasıl bulduğumu da dostlarım ile de paylaşmıştım.
(link)
Ama, adına spin tekniği denilen bu sisteme çok yabancıydım.Ve sadece bu işi başarı ile yapan dostlarımı izliyordum.Ve nihayetinde daha fazla kayıtsız kalamamadım ve son zamanlarda bir kaç av esnasında kısa kısa denemeler yapmaya başladım.Ve çok şükür, ilk teması ve vuruşu alarak At-Çek ile aramızda söz kestik gibi.
😛
Simdiye kadar hep ayaklarım su dışındaydı.Ama şimdi su içerisinde ve o hepimizin hayranlıkla aşık olduğu levreğin yaşam döngüsünü sürdürdüğü su içindeyim artık.
Onları nazlı nazlı gezerken su içinde gözlemle imkanım oluyor.Onları doğal ortamında görmek inan çok büyük bir heyecan yaratıyor bende.
Bu balıkları geçen hafta Cumartsii aldım.Ve dün hava uygundu yine avlağa gittim.Ama ne yemliye ne de sahteye bakan ve ilgi duyan olmadı.
Ha balık yokmuy du ? Elbette vardı.Bir tane 5-10 metre önümden salına salına geçti.Hem de hiç acelesi olmadan.Adeta biz burdayız der gibiydi.
😛
Hele hele akşam üstüne doğru yaşadığımız bir anıyı sanırım hayatım boyunca unutamam. Derenin ağzı ile denizin buluştuğu yöne doğru sahtemi atıyor ve yüzüme rüzgar yememek için de sağıma dönerek ağır ağır makinayı sararken 15-20 metre önümde bir pehlivan gördüm.2-3 kilo kadar sanırım.
Direkt bana doğru geliyordu.Geldi..Geldi..geldi...
😱Ve benim dengede durmamı sağlayan A harfi gibi açık olan bacakların arasından geçerek gitti.Dondum kaldım onu seyrederken.Yani bacak arası gol yemiş kaleci gibi oldum bir an.
😛😛😛
Neyse...Ta yılın ilk 10 gününden beri hasret olduğumuz poyraz yarın 3-5 saatliğe esecek gibi.Bakarsın bu defa benim eski avlaklarımdan devamı gelir...
🙂
