Çaparide balığın suyunu bulmak önemlidir. Balık bazen yakında bazen açıkta olur. Bazen dibe yakın bazen orta sularda olur.
Avlakta bunu size söyleyen biri yoksa öncelikle atabildiğiniz kadar uzağa atıp kurşunun dibe inmesini bekleyeceksiniz. Kurşunu dipte hissettiğiniz anda boşluğu almak zorundasınız yoksa çapariler bedene ve birbirine dolaşır. Daha sonra kamışla yukarıya doğru yavaş bir hareketle oltayı çekip tekrar boşluğu almak için makineyi saracaksınız. Bu esnada kamışın ucu tekrar suya yaklaşacak.
Bu esnada balığın tıkırtılarını vuruşlarını hissettiğiniz anda çaparinizi o sularda oynatarak takımın dolmasını bekleyecek ve yeterli dediğiniz anda balığı dökmeyecek hızda takımı toplayacaksınız.
Eğer oltanızda balık yoksa takım kıyıya gelene kadar bu aksiyona devam edeceksiniz.
Yakınlarda ilişkenler olabilir, kurşun ya da çapari bir yerlere takılabilir. Kıyıya yaklaşınca takımı biraz daha hızlı toplamak gerekebilir. Balıklı takımlar genellikle ilişkenlerden “eğer kıyıya ağ ip vb şeyler gerilmemişse” pek etkilenmez.
Yabancı meralarda çok dah fazla takım kaybedilir. Merayı tanıdıktan sonra kayıplar azalır. Bu nedenle çok sayıda ve akıntıya göre değiştirmek için farklı ağırlıklarda kurşun ve çapari yedeğiyle ava gitmek gerekir.
Özellikle boğazda 140 gr altında av yapılan yer yok gibi ama yine de yanınızda 100-120-150-160 gr kurşunlar olmalı. Lüfer ve Palamut avlarken 200-250 gr kurşunlarında kullanıldığı meralar var.
Yapmak anlatmaktan daha kolay. Esas olan ava gitmek, etrafı izlemek ve denemektir.
Rast gelsin.
