sonerose
Üye
- Kayıt
- 29 Tem 2015
- Mesaj
- 72
- Tepki
- 228
- Ödül
- 38
- Yaş
- 49
Levrekizm
İnsanın kendi kendine uyguladığı eziyet biçimidir. Bu eziyeti biri bir başkasına yapsa, insanlık suçundan müebbet hapis cezası alabilir ama kişi bu eziyeti bir de üstüne para vererek kendine yaptığında buna levrekizm diyoruz.
Levrekist düşünce sisteminde, temel olarak beş on üstad bulunur. Bunlar eziyette son sınıra gelmiş usta levrekistlerdir. Bu levrekistler piyasaya sürekli levrek avı fotoğrafları ve hikayeleri sürerek ortamı sıcak tutarlar .
Sıcak soğuk, yağmur çamur, gece gündüz demeden ava gidip eli boş dönen levrekistler, tam umutlarının biteceği anda karşılarına çıkan bir vuruş ya da bir ispendekle bu sevdadan vazgeçemezler. Lüferizm zamanlarında kayıplar yaşansada bağımlılığını tamamlamış olanlar illaki geriye, daha büyük bir aşkla geri dönerler. Onların ben ettim sen etme diye ağladıklarını görenlerde ayrılmaya pek cesaret edemezler.
Lüferizm'in tersine levrekizm'de mera söylenmez. Mera söylemek levrekizm'in en büyük günahlarındandır, cezası ağırdır .
Levrekizim'in olmazsa olmazlarından birisi de hepimizin geleceği için limitlere uymak ve uymayanları uyarmaktır. Oltasına gelen ispendeği alıkoymak bir levrekistin en büyük ayıbıdır. Kendilerini levrekist gibi gösterip ispendekleri alıkoyan kişiler gruplarda ve forumlarda en ağır şekilde cezalandırılır.
Levrekizm'in diğer bir düşmanı ise levrekist eşleridir. Sürekli taciz ve acitasyonla bıktırma ve usandırma yoluna giderler. Bu yolda nice levrekistler kaybedilmiş, helak edilmişlerdir.
Sonuç olarak Levrekizm tüm imkansızlıklara karşı levreğe gidebilme ve tutabilme ihtimalidir. Levrekizm doğayla başbaşa kalma denize rüzgara dokunma arzusudur. Levrekizm tüm zorluklara tüm olumsuzluklara karşı koyabilme gücünü, kendinde bulabilmektir. Biz levrekistler, hayatta çok istediğimiz bir şey olmadığında yine de güleriz. Herkes güneşli ve aydınlık bir günü sever ama biz buz gibi soğuk bulutlu ve rüzgarlı günleri de severiz. Biz sadece olduğunda değil, olmadığında da levrekçiyiz...
Soner

İnsanın kendi kendine uyguladığı eziyet biçimidir. Bu eziyeti biri bir başkasına yapsa, insanlık suçundan müebbet hapis cezası alabilir ama kişi bu eziyeti bir de üstüne para vererek kendine yaptığında buna levrekizm diyoruz.
Levrekist düşünce sisteminde, temel olarak beş on üstad bulunur. Bunlar eziyette son sınıra gelmiş usta levrekistlerdir. Bu levrekistler piyasaya sürekli levrek avı fotoğrafları ve hikayeleri sürerek ortamı sıcak tutarlar .
Sıcak soğuk, yağmur çamur, gece gündüz demeden ava gidip eli boş dönen levrekistler, tam umutlarının biteceği anda karşılarına çıkan bir vuruş ya da bir ispendekle bu sevdadan vazgeçemezler. Lüferizm zamanlarında kayıplar yaşansada bağımlılığını tamamlamış olanlar illaki geriye, daha büyük bir aşkla geri dönerler. Onların ben ettim sen etme diye ağladıklarını görenlerde ayrılmaya pek cesaret edemezler.
Lüferizm'in tersine levrekizm'de mera söylenmez. Mera söylemek levrekizm'in en büyük günahlarındandır, cezası ağırdır .
Levrekizim'in olmazsa olmazlarından birisi de hepimizin geleceği için limitlere uymak ve uymayanları uyarmaktır. Oltasına gelen ispendeği alıkoymak bir levrekistin en büyük ayıbıdır. Kendilerini levrekist gibi gösterip ispendekleri alıkoyan kişiler gruplarda ve forumlarda en ağır şekilde cezalandırılır.
Levrekizm'in diğer bir düşmanı ise levrekist eşleridir. Sürekli taciz ve acitasyonla bıktırma ve usandırma yoluna giderler. Bu yolda nice levrekistler kaybedilmiş, helak edilmişlerdir.
Sonuç olarak Levrekizm tüm imkansızlıklara karşı levreğe gidebilme ve tutabilme ihtimalidir. Levrekizm doğayla başbaşa kalma denize rüzgara dokunma arzusudur. Levrekizm tüm zorluklara tüm olumsuzluklara karşı koyabilme gücünü, kendinde bulabilmektir. Biz levrekistler, hayatta çok istediğimiz bir şey olmadığında yine de güleriz. Herkes güneşli ve aydınlık bir günü sever ama biz buz gibi soğuk bulutlu ve rüzgarlı günleri de severiz. Biz sadece olduğunda değil, olmadığında da levrekçiyiz...
Soner

Son düzenleme: