ozgurarslan
Daimi Üye
Arkadaşım Levent'in Kalamış marina'da bir teknesi var. Cuma lüfer'e çıkalım dedi çarşamba gününden. Amacımız uzun olta yapmaktı, ancak program da çok net değildi. Perşembe tekrar konuşuruz dedik, perşembe konuştuğumuzda da zargana bulmak için geç kalmıştık.
Cuma günü Sabah 05:30 da uyandım. Yazlıktan gelen açılmamış kutulardan gerekli takımları çekip yeni çanta hazırlamak, giyinmek bir saatimi aldı.
Hava ciddi derecede yağmur, bir sağanağa çeviriyor, bir ahmak ıslatan, ama hiç kesmiyor. 4. Levent - Zincirlikuyu taksi ile, Zincirlikuyu- Söğütlüçeşme metrobüs ile dev gibi tekerlekli çantayı götürdüm. Çanta fotoğraflarda görünecek...
Söğütlüçeşme'den araba ile Levent beni aldı. Kadıköy'e gittik. balıkçılar henüz açmamış bile, aaçan bir tanesi de "zargana yok, bulamazsınız da ayrıca" dedi. hiç de üzerine vazife değil iken "hem bu saatte ne balığı, olmaz ki" filan diye
engin deniz tecrübelerini bizimle paylaştı tezgahı hortumla yıkarken. Su böreği ve çay sonrası Kalamış'a vardık. Sis var ama göz gözü görmüyor değil. Yağmur o kadar şiddetlendi ki teknenin brandalarını açamadık oturup içerde bekledik. ben zargana ipekleri hazırladım hemen.
Levent'in arkadaşı ve eşi geldi, hala çıkamıyoruz limandan. neyse az azalınca yağmur açıldık. İki zargana oltasına tek vuruş almadan Suadiye'ye vardık.
Yapılacak bir şey yok, bari rapala deneyelim dedik ancak tekne el oltası kullanmaya müsait de değil. oltayı sağacak yer yok. ben laf olsun diye 400 gr ile indirdim, uçuyor, teknenin hızı da 4 km altına düşmüyor. 600 gr, indirdim dip seyrine başlarken güm. ilk balık. topladık zargana kamışlarını çift olta çalışmaya başladık...
olta sağamayınca komik komik işler yaptık. vuruşu alan oltayı toplarken üçüncü şahıs ( arkadaşının eşi) oltayı kelebeğe sarıyor. ancak bu sefer de başka sorunlar çıktı. tekne yüksek, balık sudan kafayı çıkardı mı silkeliyor kendini, alamıyoruz. teknenin arkasında kurtarma botu var. yer yok oltayı toplayacak. tüm bu çaresizliklere ragmen balık var Allah'tan. bir alıyoruz bir kaçırıyoruz. hiç kesmiyor. geniş dairede dönüyoruz. çevremizde başka tekneler de var.
şimdi yazmayacaktım utandığım için ama yazacağım dürüst rapor olsun diye, 8 tane kaçırdık. altı tane ben kaçırdım. mümkün değil kolayını bulamadık işin. en sonunda botun içine oturdum, botun içine sağdım misinayı, o zaman kaçırmadım balık. yine yüksek, hem bot da sallanıyor, ama o ağır kurşunu atacak yerim var en azından. kurşunu almaya çabalarken son beş kulaçta balık kafayı çıkartıp kaçıyordu hep...dipten getirebildiklerimizi aldık. 17 lüfer, 1 yaprak...balıkların çoğu maria princess 9cm ile alınmıştır. sonradan 500 gr da yeterli oldu ağırlık olarak....
çay bir bardak, kahve bir fincan, jack daniels' bir duble içebildim ancak. yemek yok. rüzgar yağmur sırtımızda. ancak balık varken değil rüzgar yağmur kesseler acımaz...
balığın ardından marina'da bir ağabey ile takımlar üzerine sohbet ettik, bir kaç bilgi paylaştık, takım yaptık. 7 balığı ben aldım. dönünce anneme uğradım, ablam gelmişti akçay'dan günübirlik. hemen iki lüferi ızgara ettik boğduk ablamla. (ablam dayımın kızı olur, büyük benden 17 yaş)
nefis bir avdı...
Cuma günü Sabah 05:30 da uyandım. Yazlıktan gelen açılmamış kutulardan gerekli takımları çekip yeni çanta hazırlamak, giyinmek bir saatimi aldı.
Hava ciddi derecede yağmur, bir sağanağa çeviriyor, bir ahmak ıslatan, ama hiç kesmiyor. 4. Levent - Zincirlikuyu taksi ile, Zincirlikuyu- Söğütlüçeşme metrobüs ile dev gibi tekerlekli çantayı götürdüm. Çanta fotoğraflarda görünecek...
Söğütlüçeşme'den araba ile Levent beni aldı. Kadıköy'e gittik. balıkçılar henüz açmamış bile, aaçan bir tanesi de "zargana yok, bulamazsınız da ayrıca" dedi. hiç de üzerine vazife değil iken "hem bu saatte ne balığı, olmaz ki" filan diye
engin deniz tecrübelerini bizimle paylaştı tezgahı hortumla yıkarken. Su böreği ve çay sonrası Kalamış'a vardık. Sis var ama göz gözü görmüyor değil. Yağmur o kadar şiddetlendi ki teknenin brandalarını açamadık oturup içerde bekledik. ben zargana ipekleri hazırladım hemen.
Levent'in arkadaşı ve eşi geldi, hala çıkamıyoruz limandan. neyse az azalınca yağmur açıldık. İki zargana oltasına tek vuruş almadan Suadiye'ye vardık.
Yapılacak bir şey yok, bari rapala deneyelim dedik ancak tekne el oltası kullanmaya müsait de değil. oltayı sağacak yer yok. ben laf olsun diye 400 gr ile indirdim, uçuyor, teknenin hızı da 4 km altına düşmüyor. 600 gr, indirdim dip seyrine başlarken güm. ilk balık. topladık zargana kamışlarını çift olta çalışmaya başladık...
olta sağamayınca komik komik işler yaptık. vuruşu alan oltayı toplarken üçüncü şahıs ( arkadaşının eşi) oltayı kelebeğe sarıyor. ancak bu sefer de başka sorunlar çıktı. tekne yüksek, balık sudan kafayı çıkardı mı silkeliyor kendini, alamıyoruz. teknenin arkasında kurtarma botu var. yer yok oltayı toplayacak. tüm bu çaresizliklere ragmen balık var Allah'tan. bir alıyoruz bir kaçırıyoruz. hiç kesmiyor. geniş dairede dönüyoruz. çevremizde başka tekneler de var.
şimdi yazmayacaktım utandığım için ama yazacağım dürüst rapor olsun diye, 8 tane kaçırdık. altı tane ben kaçırdım. mümkün değil kolayını bulamadık işin. en sonunda botun içine oturdum, botun içine sağdım misinayı, o zaman kaçırmadım balık. yine yüksek, hem bot da sallanıyor, ama o ağır kurşunu atacak yerim var en azından. kurşunu almaya çabalarken son beş kulaçta balık kafayı çıkartıp kaçıyordu hep...dipten getirebildiklerimizi aldık. 17 lüfer, 1 yaprak...balıkların çoğu maria princess 9cm ile alınmıştır. sonradan 500 gr da yeterli oldu ağırlık olarak....
çay bir bardak, kahve bir fincan, jack daniels' bir duble içebildim ancak. yemek yok. rüzgar yağmur sırtımızda. ancak balık varken değil rüzgar yağmur kesseler acımaz...
balığın ardından marina'da bir ağabey ile takımlar üzerine sohbet ettik, bir kaç bilgi paylaştık, takım yaptık. 7 balığı ben aldım. dönünce anneme uğradım, ablam gelmişti akçay'dan günübirlik. hemen iki lüferi ızgara ettik boğduk ablamla. (ablam dayımın kızı olur, büyük benden 17 yaş)
nefis bir avdı...
