Hımmmm, anlaşıldı yani yine elletilmeyen dayı çocuğu durumu. Eeee ne olacaktı ki, verebilecekleri en kötü atı kurban vermişler, iyileri onlara kalmış...
Daha dün bizim evin oradaki balıkçı ile bir diyalog geçti aramızda anlatmak isterim. Tezgahın önünden geçerken hep gözüm takılıyor gayri ihtiyari, yaprak var mı diye tezgahta, bu sefer yoktu; en küçük balık çinekop, iyi yani
Balıkçı: Patron hep bakıyorsun, bir kerede al.(Şaka yollu)
Ben: Balıkların boylarına bakıyorum, iyi ama bu sene yaprak satmıyorsun.
Balıkçı: Duyarlı olmak güzel de, o denetimi daha balığı tutarlarken yapacaklar. Geliyorlar, yalandan iki ceza kesiyorlar birkaç dükkana. Daha teknede binecekler tepelerine ki bir işe yarasın. Hem diyelim ben satmadım, iki gün sonra pazar var, in bak bakalım kaç tezgah satacak. Ben satmadığım için aç kaldığımla kalacağım.
Ben: Herkes öyle dediği için, böyle oluyor zaten.
Balıkçı: Tamam diyelim sen haklısın, tekne bu balığı dışarı aldı, hayvan öldü artık. Daha ne işe yarar ki benim bunu satmamam.
Orda kaldım, daha da birşey diyemedim adama...
