- Katılım
- 30 Nis 2010
- Mesajlar
- 28,246
- Tepkime puanı
- 16,015
- Puanları
- 113
- Yaş
- 60
- Konum
- İstanbul
- Adı
- Şeref
Merhabalar
En kötü yaz bu yaz demiştim bir önceki raporumda.
Acaba geri mi alsam sözümü
Bugün güneş tepede parlarken, hafif çırpıntılı bir denizde saat 11:00 civarında sahile girdiğim yerin hemen sol tarafında bir başka meraklı silikonla at çek yapıyordu.
Rast gelsin diyerek sağ tarafa doğru biraz yürüyerek ben de başladım atıp çekmeye. Takımın ucunda birini saldığım son iki balığımı aldığım Fujin Zigzags vardı. Sahilde ara ara yürüyerek ama en fazla 50 metre içinde atıp çekmeye başladım.
At çek, at çek, at çek (iki ters bir düz daha mı kolay acaba? @reelmaster ), çek de çek yok bir şey. Tam vazgeçeceğim sahtem bir saldırı aldı ama balık sahteyi alamadı. Bana da oldukça yakın bir noktada olan bu alay beni yeniden gaza getirdi. gerçi sahtedeki etkileşimden anladığıma göre ufak bir şeydi ama ufak da olsa en fazla salarız düşüncesiyle atıp çekmeye devam ettim.
İki ters, bir düz, iki ters, bir düz, at, at, at, çek, çek, çek... Zaman geçti,
Böyle böyle saat 12:00 yi buldu saat ve az da geçti. Artık vazgeçtim levrekten, kestim ümidimi ve döndüm kıyıya..
Kıyıya döndüm ama içimdeki ateş sönmedi. madem levrek yok, ben de jig atar takip eden zarganaları izler eğlenirim deyip çantadan pembe renkli ve yine ilk defa suyla buluşacak baby jigi iliştirdim takımın ucuna.
Zargana takiplerini de küçümsemeyin. Çoğu kalem, arada irileri var ve jigin peşinden yaptıkları hamleler görülmeye değer. Belki yemiyorlar ama öyle agresif davranıyorlar ki, inanamazsınız. Yakına geldiklerinde jigi indir kaldır yaparak hoplatıyorum ve inatla takip ediyorlar aynı anda 3-4 zargana. Hatta bir tanesi üzerime doğru dimdik bir hamle yaptı ki gayri ihtiyarı irkildim. Hani bir toz zerresi gözünüze doğru gelir ve sakınırsınız ya, işte öyle..
Neyse, konuya döneyim..
Taktığım jigi ilk atışımda dipte hoplattım, yosunla geri geldi. Demek aşağıda bize ekmek yok deyip ikinci atışta yukarıdan çektim. İşte ne olduysa o üçüncü atışta oldu. Jig suya değer değmez makinenin telin kapattım, ipin boşluğunu aldım ve ilk aksiyonu yaparak gerginliği de sağladım, ikinci aksiyon ve bir anda zınk diye gerilen misinayla beraber makineden gelen o meşhur, herkesin özlemle beklediği zızzzzzz sesiyle beraber açıkta gördüğüm kabartı..
Aldııım diye bağırmışım yandaki avcıya doğru. Ağzım kulaklarımda tabii. Belli ki gelen güzelce bir şey.
Sardı içimi bir korku. İğnesi kaliteli gerçi ama sonuçta minnacık jig, Hem çekiyorum, hem yandaki avcıya anlatıyorum. aldım diyorum, levrek diyorum, baya da büyük diyorum. O da bravo, tebrikler, maşşallah diyor.
Mesafe uzun, ben o jige oyuncak gözüyle bakıyorum, balık güçlü ve kalama alıyor ben çektikçe. Yine de levrek sonuçta. Fazla dayanamaz diyorum ama denize elimde sadece oltayla girmişim. Neyim varsa kıyıda. Ben de yavaş yavaş hem balığı çekiyor, hem geri geri kıyıya yürüyorum. Kıyılar iyice sığ. Balık bana yaklaştı, ben kıyıya yaklaştım ve o sığ suda levreğin oltama takılı halde yüzüşünü gördüm. Anlatılmaz, yaşanır derler ya.. İşte tam öyle.. Bende adrenalin tavan. Sevinçle birlikte korku da var içimde ve sonunda kıyıya yasladım balığı. Derin bir nefes aldım.. Böyle görüntüler kameram yanımdayken denk gelmiyor nedense..
Ben kazanmıştım..
Gittim çantadan gribi aldım, jig hala balığın damağındayken gribi takıp balığı elime aldım.
Çok kumlanmıştı. Hiç sevmem öyle balık görüntülemeyi, ya da öyle balıkla görüntülenmeyi.
Elimde kamış, ucundaki jigteki balık ve aynı zamanda da balığın dudağında grip. Suya sokunca balık bir çırpındı ve gripten kurtuldu. Neyse ki jigi çıkarmamışım ağzından da balık hala benimle..
Balığımı kumlardan arındırdım ve diğer avcının eşinden bir kaç fotoğraf çekivermesini rica ettim telefonumu vererek.
Balığın canlı canlı, yüzgeçlerini dikerek durduğu fotoğraf, o fotoğraf.
Balığı plaj havlumu ıslatarak havluya sardım ve denemelere devam ettim ama çılgın zarganalardan başka bir aksiyon olmadı.
Sonra yürüyüşe çıkmış olan eşimle kızım da geldiler ve sandalyede havluya sarılı bir şekilde yatan levrek onlar için de sürpriz oldu. Bir kaç fotoğraf da artık neredeyse ölmüş olan levrekle çektikten sonra toplanıp evin yolunu tuttuk..
Evde ölçüp tarttığımda 52 cm ve 1,208 kg geldi.
Herkese rast gelsin.
Şunu da söylemeden geçemeyeceğim. Balık tutmanın ilk yolu balıkta olmak, oltanın suda olması ve tabii ki doğru zamanda doğru yerde olması.
Yoksa saat, güneşin ve denizin durumu gibi faktörler önemli olsa da görülüyor ki ikinci planda kalıyor.
Önceki iki ispendeğin yakalanma saatleri de 11:00-11:30 arasıyken. bu balık 12:10 da yakalandı.
En kötü yaz bu yaz demiştim bir önceki raporumda.
Acaba geri mi alsam sözümü
Bugün güneş tepede parlarken, hafif çırpıntılı bir denizde saat 11:00 civarında sahile girdiğim yerin hemen sol tarafında bir başka meraklı silikonla at çek yapıyordu.
Rast gelsin diyerek sağ tarafa doğru biraz yürüyerek ben de başladım atıp çekmeye. Takımın ucunda birini saldığım son iki balığımı aldığım Fujin Zigzags vardı. Sahilde ara ara yürüyerek ama en fazla 50 metre içinde atıp çekmeye başladım.
At çek, at çek, at çek (iki ters bir düz daha mı kolay acaba? @reelmaster ), çek de çek yok bir şey. Tam vazgeçeceğim sahtem bir saldırı aldı ama balık sahteyi alamadı. Bana da oldukça yakın bir noktada olan bu alay beni yeniden gaza getirdi. gerçi sahtedeki etkileşimden anladığıma göre ufak bir şeydi ama ufak da olsa en fazla salarız düşüncesiyle atıp çekmeye devam ettim.
İki ters, bir düz, iki ters, bir düz, at, at, at, çek, çek, çek... Zaman geçti,
Böyle böyle saat 12:00 yi buldu saat ve az da geçti. Artık vazgeçtim levrekten, kestim ümidimi ve döndüm kıyıya..
Kıyıya döndüm ama içimdeki ateş sönmedi. madem levrek yok, ben de jig atar takip eden zarganaları izler eğlenirim deyip çantadan pembe renkli ve yine ilk defa suyla buluşacak baby jigi iliştirdim takımın ucuna.
Zargana takiplerini de küçümsemeyin. Çoğu kalem, arada irileri var ve jigin peşinden yaptıkları hamleler görülmeye değer. Belki yemiyorlar ama öyle agresif davranıyorlar ki, inanamazsınız. Yakına geldiklerinde jigi indir kaldır yaparak hoplatıyorum ve inatla takip ediyorlar aynı anda 3-4 zargana. Hatta bir tanesi üzerime doğru dimdik bir hamle yaptı ki gayri ihtiyarı irkildim. Hani bir toz zerresi gözünüze doğru gelir ve sakınırsınız ya, işte öyle..
Neyse, konuya döneyim..
Taktığım jigi ilk atışımda dipte hoplattım, yosunla geri geldi. Demek aşağıda bize ekmek yok deyip ikinci atışta yukarıdan çektim. İşte ne olduysa o üçüncü atışta oldu. Jig suya değer değmez makinenin telin kapattım, ipin boşluğunu aldım ve ilk aksiyonu yaparak gerginliği de sağladım, ikinci aksiyon ve bir anda zınk diye gerilen misinayla beraber makineden gelen o meşhur, herkesin özlemle beklediği zızzzzzz sesiyle beraber açıkta gördüğüm kabartı..
Aldııım diye bağırmışım yandaki avcıya doğru. Ağzım kulaklarımda tabii. Belli ki gelen güzelce bir şey.
Sardı içimi bir korku. İğnesi kaliteli gerçi ama sonuçta minnacık jig, Hem çekiyorum, hem yandaki avcıya anlatıyorum. aldım diyorum, levrek diyorum, baya da büyük diyorum. O da bravo, tebrikler, maşşallah diyor.
Mesafe uzun, ben o jige oyuncak gözüyle bakıyorum, balık güçlü ve kalama alıyor ben çektikçe. Yine de levrek sonuçta. Fazla dayanamaz diyorum ama denize elimde sadece oltayla girmişim. Neyim varsa kıyıda. Ben de yavaş yavaş hem balığı çekiyor, hem geri geri kıyıya yürüyorum. Kıyılar iyice sığ. Balık bana yaklaştı, ben kıyıya yaklaştım ve o sığ suda levreğin oltama takılı halde yüzüşünü gördüm. Anlatılmaz, yaşanır derler ya.. İşte tam öyle.. Bende adrenalin tavan. Sevinçle birlikte korku da var içimde ve sonunda kıyıya yasladım balığı. Derin bir nefes aldım.. Böyle görüntüler kameram yanımdayken denk gelmiyor nedense..
Ben kazanmıştım..
Gittim çantadan gribi aldım, jig hala balığın damağındayken gribi takıp balığı elime aldım.
Çok kumlanmıştı. Hiç sevmem öyle balık görüntülemeyi, ya da öyle balıkla görüntülenmeyi.
Elimde kamış, ucundaki jigteki balık ve aynı zamanda da balığın dudağında grip. Suya sokunca balık bir çırpındı ve gripten kurtuldu. Neyse ki jigi çıkarmamışım ağzından da balık hala benimle..
Balığımı kumlardan arındırdım ve diğer avcının eşinden bir kaç fotoğraf çekivermesini rica ettim telefonumu vererek.
Balığın canlı canlı, yüzgeçlerini dikerek durduğu fotoğraf, o fotoğraf.
Balığı plaj havlumu ıslatarak havluya sardım ve denemelere devam ettim ama çılgın zarganalardan başka bir aksiyon olmadı.
Sonra yürüyüşe çıkmış olan eşimle kızım da geldiler ve sandalyede havluya sarılı bir şekilde yatan levrek onlar için de sürpriz oldu. Bir kaç fotoğraf da artık neredeyse ölmüş olan levrekle çektikten sonra toplanıp evin yolunu tuttuk..
Evde ölçüp tarttığımda 52 cm ve 1,208 kg geldi.
Herkese rast gelsin.
Şunu da söylemeden geçemeyeceğim. Balık tutmanın ilk yolu balıkta olmak, oltanın suda olması ve tabii ki doğru zamanda doğru yerde olması.
Yoksa saat, güneşin ve denizin durumu gibi faktörler önemli olsa da görülüyor ki ikinci planda kalıyor.
Önceki iki ispendeğin yakalanma saatleri de 11:00-11:30 arasıyken. bu balık 12:10 da yakalandı.
