müthişaman
Daimi Üye
Düğünün davetsiz misafiri olarak önceki avımda yaşadığım muhteşem av zevki ile ertesi gün aynı meraya demir attım.
Hemen hemen aynı saatte limana giren levrekler bir önceki avıma göre biraz daha kısa sürede av verdi.Bu,tanınmaya başladığımın göstergesi olabilirdi.Balığın beslenme saati gelmeden kandırılması imkansız gibiydi..Av saatinden 15-20 dakika erken başladığım atçeklerde kandırıcım ile oynandığını hissedebiliyordum.Aynı yem nasıl oluyor da 15 dakika sonra mideye indirilecek lezzetli bir balık haline gelebiliyor?Önceki avıma göre avlağım biraz daha gürültülüydü.Yanında genç dişiler bulunan ergen bireyler avlağımın sol tarafında 5-6 kişilik bir gurup oluşturmuş,şamata,kahkaha tufanı estiriyordu.Bu da yetmezmiş gibi hemen sağ tarafımda,20 metre ilerde olan mendireğin ucuna iki genç ergen dişi birey oturdu.Onlar sessiz;ancak bol ışıklı ergenler.Ellerinde fotoğraf makinesi,balığın içeri gireceği mendireğin ucunda yarım saat süren katalog çekimleri,patlayan flaşlar....
Bu gece sana balık yok,derken patlayan flaşların aldığı gözüm,suyun üstündeki foşurtuyu görünce daha bir açıldı.Tamamdır,bir tane de yeter,dedim.Balığı dışarı aldım.Balığın fotoğraflarını çekmeye başladım.Fakat devam etme konusunda kararlıydım.Çünkü önceki avımda ilk balığımı almadan önce çocuklar,avlağı on dakika süren ağır taş bombardımanına tutmuş,bu ağır bombardımanın ardından balığı almıştım.Levrek bu merada insan faaliyetlerini pek yadırgamıyor hatta umursamıyor,desem yanlış olmaz.Fotoğrafı çektikten sonra atışlara devam ettim.Olamaz,bir tane daha.Balık sudan çıktı,çıkacak,geliyor,geldi,gelmeli,gelmedi...Kandırıcımın iğnelerine kocaman pullarını asıp gitti.Ondan bana hatıra elimde iki levrek balığı pulu ile peşinden intizar ederek bakakaldım.
Kandırıcı:Rapala Max Rap(FB)
Sevgilerle...
Hemen hemen aynı saatte limana giren levrekler bir önceki avıma göre biraz daha kısa sürede av verdi.Bu,tanınmaya başladığımın göstergesi olabilirdi.Balığın beslenme saati gelmeden kandırılması imkansız gibiydi..Av saatinden 15-20 dakika erken başladığım atçeklerde kandırıcım ile oynandığını hissedebiliyordum.Aynı yem nasıl oluyor da 15 dakika sonra mideye indirilecek lezzetli bir balık haline gelebiliyor?Önceki avıma göre avlağım biraz daha gürültülüydü.Yanında genç dişiler bulunan ergen bireyler avlağımın sol tarafında 5-6 kişilik bir gurup oluşturmuş,şamata,kahkaha tufanı estiriyordu.Bu da yetmezmiş gibi hemen sağ tarafımda,20 metre ilerde olan mendireğin ucuna iki genç ergen dişi birey oturdu.Onlar sessiz;ancak bol ışıklı ergenler.Ellerinde fotoğraf makinesi,balığın içeri gireceği mendireğin ucunda yarım saat süren katalog çekimleri,patlayan flaşlar....
Bu gece sana balık yok,derken patlayan flaşların aldığı gözüm,suyun üstündeki foşurtuyu görünce daha bir açıldı.Tamamdır,bir tane de yeter,dedim.Balığı dışarı aldım.Balığın fotoğraflarını çekmeye başladım.Fakat devam etme konusunda kararlıydım.Çünkü önceki avımda ilk balığımı almadan önce çocuklar,avlağı on dakika süren ağır taş bombardımanına tutmuş,bu ağır bombardımanın ardından balığı almıştım.Levrek bu merada insan faaliyetlerini pek yadırgamıyor hatta umursamıyor,desem yanlış olmaz.Fotoğrafı çektikten sonra atışlara devam ettim.Olamaz,bir tane daha.Balık sudan çıktı,çıkacak,geliyor,geldi,gelmeli,gelmedi...Kandırıcımın iğnelerine kocaman pullarını asıp gitti.Ondan bana hatıra elimde iki levrek balığı pulu ile peşinden intizar ederek bakakaldım.
Kandırıcı:Rapala Max Rap(FB)
Sevgilerle...
Moderatör tarafında düzenlendi:
