Bügün iş çıkışı arkadaşlarla Mercan avına gittik. Meraya giderken kalamar bacağı ile Lambuka için sırtı yaptık ama nafile. Mera yolununu 2 tur taramamıza rağmen bu aralar görünmesi gereken lambukaladan eser yoktu. Bildiğimiz taşları balık bulucuda izledik. Yine hareket yoktu. Durum böyle olunca avların en güzeli mercana döndük.
Akşam saatlerinde gittikçe artan rüzgar nedeniyle 6kg ağırlığında ve 2mt zincir ilaveli pulluk tipi demir yetersizliğini belli etti. Sabit bir şekilde kalmak mümkün olmayınca zaman zaman rüzgarın insafına kaldık. Demirin tuttğu anlarda güzel mercanlar aldık ama taramaya başlayınca 55mt derinlikten gelen vuruşları hissetmek mümkün olmuyordu. Yinede sürüklenirken bile tek tük balık alabiliyorduk. Ama kısmet bu ya; sürüklemenin takımlara getirdiği hareketlilik yem olarak JOKER kıymetinde olan iki iri LOKUM balığını kıskandırmamızı sağladı. Bu andan itibaren ben avlanmayı bırakıp bu iki güzel yavrunun canlı kalmasını sağlamaya çalışarak vaktimi geçirdim. Elimde olsa kalp masajı yapacaktım ama sularını sürekli tazaeleme rağmen sanıyorum vurgun yediklerinden her ikisi de yarım saat içinde öldüler. Güneş ufuk çizgisine kavuşunca dönüş yolundaki taşlarda DOWNRIGGER takviyeli dip sırtısına başladım. Balıklar ölü olduğundan taşa intikali süratli , taş üzerinde rolanti seyir yaptım. İlk 4-5 geçişte birşey olmayınca son turda limana rota vermiştik ki takım DOWNRIGGER mandalından kurtuldu. Takımın yakalanan balığın etkisiyle mandaldan kurtulup boşalmasından tekrar gerilinceye kadar olan süredeki heyecanımı anlatamam. Artık balıkla başbaşa kalabilmiştim. Ancak beklediğim mücadele yoktu. Onun yerine tanımakta zorlandığım zayıf ama süratli bir hareketlilik vardı. Bu kadar iri bir yemde bu kadar zayıf bir mücadele beklemiyordum. Balık tekneye yaklaşınca sezonun ilk lambukasını kepçeleyip içeri buyur ettik.


Giderken yüzey sırtısında aradığımız lambukayı, dönüşte 35mt derinde ve dip sırtısında kandırabildik. Bugünkü kısmetimiz en çok Şevket Abi'nin oğlu Ataberk'i sevindirdi. Umarım onun çocukluk hayallerinde güzel bir hatıra olur.
Hepinize rastgelsin...
Akşam saatlerinde gittikçe artan rüzgar nedeniyle 6kg ağırlığında ve 2mt zincir ilaveli pulluk tipi demir yetersizliğini belli etti. Sabit bir şekilde kalmak mümkün olmayınca zaman zaman rüzgarın insafına kaldık. Demirin tuttğu anlarda güzel mercanlar aldık ama taramaya başlayınca 55mt derinlikten gelen vuruşları hissetmek mümkün olmuyordu. Yinede sürüklenirken bile tek tük balık alabiliyorduk. Ama kısmet bu ya; sürüklemenin takımlara getirdiği hareketlilik yem olarak JOKER kıymetinde olan iki iri LOKUM balığını kıskandırmamızı sağladı. Bu andan itibaren ben avlanmayı bırakıp bu iki güzel yavrunun canlı kalmasını sağlamaya çalışarak vaktimi geçirdim. Elimde olsa kalp masajı yapacaktım ama sularını sürekli tazaeleme rağmen sanıyorum vurgun yediklerinden her ikisi de yarım saat içinde öldüler. Güneş ufuk çizgisine kavuşunca dönüş yolundaki taşlarda DOWNRIGGER takviyeli dip sırtısına başladım. Balıklar ölü olduğundan taşa intikali süratli , taş üzerinde rolanti seyir yaptım. İlk 4-5 geçişte birşey olmayınca son turda limana rota vermiştik ki takım DOWNRIGGER mandalından kurtuldu. Takımın yakalanan balığın etkisiyle mandaldan kurtulup boşalmasından tekrar gerilinceye kadar olan süredeki heyecanımı anlatamam. Artık balıkla başbaşa kalabilmiştim. Ancak beklediğim mücadele yoktu. Onun yerine tanımakta zorlandığım zayıf ama süratli bir hareketlilik vardı. Bu kadar iri bir yemde bu kadar zayıf bir mücadele beklemiyordum. Balık tekneye yaklaşınca sezonun ilk lambukasını kepçeleyip içeri buyur ettik.


Giderken yüzey sırtısında aradığımız lambukayı, dönüşte 35mt derinde ve dip sırtısında kandırabildik. Bugünkü kısmetimiz en çok Şevket Abi'nin oğlu Ataberk'i sevindirdi. Umarım onun çocukluk hayallerinde güzel bir hatıra olur.
Hepinize rastgelsin...
